روزگار ما وفا با ما نداشتطاقت خوشبختی دل ما را نداشتپیش پای ما سنگی گذاشتبی خبر از مرگ ما پروا نداشتآخر این غصه هجران بودو بسحسرت رنج و فراوان بودو پس......
